Dinsdag 20 juli 7:22

Op het moment dat ik mijn ogen open doe zoek ik even waar ik ben. Ik hoor luid de zeemeeuwen krijsen en dan realiseer ik me weer dat ik aan de portside below the cockpit vannacht heb mogen slapen. Nadat ik gisteren uit de bus stapte werd ik al verwelkomd door de metershoge rots, die van Gibraltar. Het was niet zo moeilijk om te weten dus welke kant ik op moest. Alhoewel ik niet weet hoe ik het gedaan heb, maar met mijn 14,3 kg zware rugtas en nog wat handbagage en mijn fototoestel liep ik door hekken heen en ik begaf me aan de 'verkeerde' kant van de grens. Ik was opeens in de ruimte van Gib. richting Spanje. Natuurlijk word ik er dan tussen uitgepikt, maar een welwillende Spaanse agent wees me vervolgens de goede weg, maar niet voor dat hij mij had verteld dat Spanje van Nederland had gewonnen. Ik glimlachte lief, mompelde nog iets van gracias en adios en vervolgde mijn weg in de hite. Lopend de grens over. Totdat ik de volgende hindernis moest nemen. De landingsbaan van het vliegveld van Gib. Deze loopt dwars, van zee tot zee over het schiereiland heen. Er steeg op dat moment net een vliegtuig op van EasyJet. Daar moest op gewacht worden, om vervolgens de baan te kunnen oversteken. Om 13:55 kwam ik in de Marina aan. Er was maar een hele grote palmboom en daar was ook de groep met cursisten. We maakten kennis en de groep werd opgesplitst over 2 boten. Ik zit in een groep met de schipper: John. Een man die hier in de buurt woont, met zijn zeilmaatje uit de UK. En een echtpaar uit India. Hij is Sikh en draagt een tulband. Een ongelooflijk leuke groep. En ze willen voor mij wel 'Oxford-english' praten, want gedurende de eerste zeilles ging het zo rap en binnensmonds, dat ik soms moeite had met volgen. Het citaat uit My fair lady wordt nu steeds herhaald. "the rain in Spain...." na het theoretische gedeelte al de bay in voor wat bootmanouvres. Ook het aanleggen is hier anders. Tijdens het oefenen al dolfijnen bij de boot. Het aanleggen om de kikker noemen ze een OXO. Eerst rond, dan kruislings, dan weer rond. Een paalsteek moeten doen, liggend op mijn buik op de kade, met de lijn door de ring beneden me... We eten steeds aan boord. Vandaag een lange dag! Ik word geroepen voor breakfast. Ik ruik de worstjes al... 

Malaga-Gibraltar

Wanneer ik dit tik op mijn iPhone glijdt gestaag het Spaanse landschap langs me heen. De grote reclameborden langs de kant van de uit de rotsen gehouwen  weg schreeuwen met Spaanse teksten dat het goed, goedkoop of uitverkoop is. Aan de andere kant uitzicht op het aqua azul met hoge flatgebouwen van de Costa del Sol. De busrreis naar La Linea zal ongeveer anderhalf uur duren. De bus had wel een half uur vertraging. Omdat de omroepster van het busstation toch voor mij iets te rap Spaans sprak, was ik even bang dat ik 'm misgelopen had. Maar navraag maakte mij al snel duidelijk dat de bus gewoon vertraagd was. Verder loopt alles helemaal voorspoedig. Het is nog geen 24 uur geleden dat Laurens mij oppikte. Om gezellig kletsend richting airport Eindhoven te vertrekken. Alles gaat vanaf dat moment soepel, geen files,  we eten samen nog wat. We zien dat het vliegtuig uit Malaga vertraagd is, dus mijn vliegtuig zal ook wel later vertrekken. Maar het zij zo. Laurens besluit dan maar naar huis te gaan. Wanneer ik terugkom in de aankomsthal kan ik gelijk gaan boarden. Ik merk op dat er veel makke schapen in een hok gaan en zeker bij Ryanair. Uiteindelijk vertrekken we om 21:17. De zon gaat prachtig onder en ik zit naast twee jonge jongens, waarvan 1 de PABO doet. In Utrecht, het Marnixcollege. Wat is de wereld toch klein. Omdat hij van school is veranderd net voor de zomervakantie heeft hij nog geen stageplaats. Na een geanimeerd gesprek over onderwijs bied ik hem aan om na zijn vakantie even contact met mij te nemen. Zijn stageplaats is geregeld. Mannen moet je koesteren in t onderwijs. We wensen elkaar een prettige vakantie en gaan onze eigen weg weer. Ik vind het heerlijk als ik snel mijn rugzak op de band zie verschijnen en als ik de hal binnenloop staat daar al een taxichauffeur klaar met een bordje met mijn naam. Ondanks het middennachtelijk uur hangt de warmte om je heen. Ik word snel naar het hotel gebracht, check in en als ik eenmaal in de airconditioned kamer tussen de lakens stap ben ik heel snel vertrokken. Het is dan half 2. Ik geniet van elk moment. De geur, de warmte, de taal. Ik ben echt op vakantie... 

Windfinder - Wind & weerbericht Gibraltar

Windfinder - Wind & weerbericht Gibraltar

Voor dat je weg bent...

'Nu eens stonden ze op, maakten aanstalten om te vertrekken, zeiden elkaar vaarwel, spraken af elkaar ver weg te ontmoeten, onder een boom, dan gingen ze weer liggen en begrepen niet hoe iemand het ooit in zijn hoofd kon halen om op reis te gaan.' 

Toon Tellegen, Goede reis.

Voor dat ik weg ben... dan moet er eerst wel wat water onder de brug door. Ik denk dat het me allemaal wel lukt, maar dan wel op het allerlaatste moment. En steeds weer bevreemdt het me dat het allemaal weer in het honderd dreigt te lopen. Wil ik nog duizend dingen die ik ook allemaal in de 2 weken er voor had kunnen doen, omdat ik nu eenmaal al weer even thuis zit "bij te komen" Het ergste zijn de momenten wanneer ik denk dat de tijd begint te dringen. En ik wil dit nog en dat nog. Kortom foute planning. Want voor dat je weggaat komt er altijd iets onverwachts tussen, wat dan mijn aandacht vraagt. Dus moest ik wat van mijn "to-do-list" schrappen. "Ja, de ramen zijn ook nog wel smerig als ik terug kom." Ik snap mezelf ook niet waarom ik altijd mijn huis van top tot teen een grote schoonmaakbeurt wil geven. Enfin ik ben klaar voor vertrek. Alles heb ik drie dubbel gecheckt. Alles is afgevinkt van mijn paklijst. Dus wat kan mij nog gebeuren? Alleen de bustrip van Gibraltar richting Faro kon ik niet via internet boeken, dus dat moet ik morgen ergens nog zien te regelen. Nog even een mailtje in zowel het Engels als Spaans om te weten dat dit mogelijk is. "Hopen dat ze dat nu maar begrijpen" Alleen het proberen heeft al een halve dag geduurd en dan tot de conclusie te komen dat ze mijn creditkaart niet accepteren. Nooit geen problemen en nu opeens willen ze alleen Visa of American Express. Tja, die heb ik niet. En dan begint het grote pakken. Alles wordt op het bed gelegd en dan proppen tot het in mijn rugzak past. Dan de weegschaal erbij.  12,2 kg! Ik ben helemaal trots op mezelf. Er mogen wat boeken mee van mij. Ik ben er klaar voor. Even mijn mail checken en dan zie ik een gezellig berichtje van Trafalgar Sailing met een welkom en een vraag: 

Dear Sailors!,

We look forward to meeting you all tomorrow. The weather forecast looks good (see below). We have a friend making a promotional video for the school next week, if anyone does not want to be films please let us know now and we will make sure you are not in the video. It is just a short 3 min visual video with music, not a soap opera! J

See you tomorrow 2pm under the palm tree Biancas Bistro, Marina Bay.

Yours truly,

Cathy O'Hanlon

Ik heb er zin in... Nu nog even mijn cursusboek doornemen. Want ik wil wel een beetje goed op de video komen... Tot in Gibraltar! 

Voorbereiding

Zoals ik al weer jaren doe wil ik van deze vakantie ook een blog bijhouden. Vorig jaar in de zomervakantie kwam ik er al heel snel achter dat het in Spanje op elke hoek van de straat geen internetcafé gesitueerd is. Ik hoop dat dit in het zuiden van Spanje en Portugal beter geregeld is. Nu ga ik helemaal alleen op vakantie, dus de behoefte om af en toe wat te delen zal er wel zijn. Vorige vakanties was veelal Marianne mijn trouwe reisgenoot, dus dan klets je wel genoeg op een dag. Alhoewel ik aan boord niet alleen zal zijn, dus ik maak me er niet zo druk over, maar het is altijd weer afwachten hoe de mensen zijn. Bij Marianne weet je gewoon dat het goed is, dus voor mij is het ook wel weer spannend. Voordat ik deze reis boekte was er even sprake van een tocht rond Groot Brittannië. Leek me ook geweldig, maar dat kost toch iets meer dan twee weken tijdsinvestering. Nu heb ik wel zes weken vakantie, maar daar zit ik dan ook echt aan vast. Ik kan niet even schipperen met mijn werktijd. Misschien iets voor volgend jaar? En dan iets eerder beginnen met het besluiten dat ik zoiets wil gaan doen en geen vier weken van te voren. Alhoewel deze vakantie ook wel een "last-minute" vakantie was.

Het moest wel een zeilvakantie worden wist ik, zodat ik het zeilen nog meer onder de knie kan krijgen. Dit wil ik graag en als je iets graag wilt, dan moet je in de regel ook wat voor doen.  Al weer enige tijd weer geleden heb ik mijn vaarbewijs gehaald. Daarnaast aan boord gestapt en lessen gehad van de schipper van Uisge Beatha.  Heel leerzaam. Hij was meer dan anderen gedreven om de gehele zeilkunst, samen met de waterregelgeving perfect en accuraat over te brengen. Ik voelde me na deze lessen al echt wel "Competent Crew". Daarnaast nog een aantal keer opgestapt bij andere schippers. Meer om het spelevaren, dan om het echt mij te leren. Niets mis mee. Ook van het zeilen en aan boord zijn kan ik ongelooflijk genieten. Maar toch is en blijft de ambitie er om het zelf te doen.  De lessen aan de zeezeilschool Scheveningen hebben mij nog verder gebracht. En nu de volgende stap: 'Dayskipper' practical course. Toen ik wilde gaan boeken stond de wind dwars te fluiten op mijn loggia. Ik had opeens genoeg van het winderige, buiige en veel te koude weer hier in Nederland. Dat weekend, toen boten afhaakte tijdens de ronde van Noord Holland, de race om Texel werd afgeschaft, kreeg ik opeens  behoefte aan warme dagen en zwoele nachten. Dus het werd geen Scheveningen, maar in het zuidelijkste puntje van Spanje: Gibraltar. Dan begint ook de mail wisseling... het uitzoeken op internet. Welke vlucht moet ik hebben en hoe laat gaat deze? En tussen die mail opeens een berichtje van een oude bekende. Een goede kennis die van zijn hobby, zijn beroep heeft gemaakt. Hij had nog plek aan boord en voor een vriendenprijsje mocht ik wel opstappen. De deal was snel rond. Ik was blij dat de vluchten nog niet geboekt waren.

Dus nu eerst een enkeltje Malaga met Ryanair op zondagavond 18 augustus. Hotelletje boeken in Malaga en de volgende ochtend met de bus van 10:55 richting Marbella, om vervolgens daar een overstap te maken naar Linea. Vandaar uit kan ik lopend naar Gibraltar, zo werd mij gemaild. Een route beschrijving werd gestuurd, inclusief hoe ik vanaf het busstation moet lopen. Welke rotonde ik moet hebben en welke winkels ik allemaal passeer. Het mailbericht eindigde met de woorden: "I look forward to meeting you after lunch at 2pm under the palm tree in Biancas Bistro, Marina Bay, Gibraltar" Ik kijk er ook naar uit. Alleen de beschrijving van die locatie al... Ik houd jullie op de hoogte. Maar voor dat het zo ver is. Eerst nog wat boeken doorwerken, een rugzak pakken, de rit van Gibraltar-Faro uitzoeken, mijn paspoort ophalen en alles wat me nog te binnen schiet. Kortom nog even wat te doen...